درمان دیسک گردن با فیزیوتراپی
درمان دیسک گردن با فیزیوتراپی
دسامبر 6, 2023
درمان آرتروز زانو با فیزیوتراپی
درمان آرتروز زانو با فیزیوتراپی
دسامبر 10, 2023

فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست

فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست

فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست

فیزیوتراپی از شکستگی مچ دست نقش مهمی در روند توانبخشی پس از شکستگی مچ دارد و به بازیابی دامنه حرکت، قدرت و انعطاف پذیری مچ آسیب دیده کمک می کند و در عین حال درد، تورم و سایر علائم مرتبط را نیز به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد.

شکستگی مچ دست شکستگی در یکی از استخوان‌های کوچک در مفصل مچ دست یا معمولاً رادیوس دیستال است. این استخوان بزرگ‌ تر از دو استخوانی است که ساعد را تشکیل می‌ دهند و اغلب در انتهای پایینی، نزدیک جایی که به استخوان‌ های دست و شست متصل می‌شود، می‌شکند.

شکستگی مچ دست آسیب های شایعی است، به ویژه در بین ورزشکاران و افراد مسن. آنها اغلب در اثر افتادن روی دست دراز یا ضربه مستقیم به مچ ایجاد می شوند.

شایع ترین علامت شکستگی مچ دست درد است. درد معمولاً تیز است و با حرکت مچ دست بدتر می شود. همچنین ممکن است تورم، حساسیت و کبودی در اطراف مچ دست وجود داشته باشد. در برخی موارد، مچ دست ممکن است تغییر شکل داده شود.

پیشرفت فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست به شدت شکستگی، روند بهبودی و پاسخ فردی شما به درمان بستگی دارد. در ابتدا، تمرینات به آرامی و تحت نظارت فیزیوتراپیست انجام می شود. با افزایش قدرت و انعطاف پذیری، قادر خواهید بود تمرینات را به طور مستقل انجام دهید و به تدریج شدت و مدت آن را افزایش دهید.

بهبودی کامل از شکستگی مچ دست ممکن است چندین ماه طول بکشد که بستگی به شدت شکستگی، عوامل فردی و رعایت برنامه توانبخشی دارد. جلسات منظم فیزیوتراپی به اطمینان از بهبودی مطلوب و بازگشت کامل به فعالیت های عادی شما کمک می کند.

اهداف اولیه فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست

بازیابی دامنه حرکتی: این شامل افزایش تدریجی توانایی خم شدن، گسترش و چرخش مفصل مچ دست است.

بهبود قدرت: تمرینات تقویتی برای بازگرداندن توانایی مچ دست برای تحمل وزن، گرفتن اجسام و انجام فعالیت های روزانه ضروری است.

افزایش انعطاف پذیری: تمرینات کششی به بهبود خاصیت ارتجاعی عضلات و تاندون های اطراف مچ دست کمک می کند، سفتی را کاهش می دهد و باعث تسکین درد می شود.

درمان درد: فیزیوتراپیست ها از تکنیک های مختلفی مانند درمان دستی، الکتروتراپی و سرما/گرما درمانی برای مدیریت موثر درد استفاده می کنند.

پیشگیری از عوارض: توانبخشی زودهنگام و مناسب به پیشگیری از عوارضی مانند سفتی مفاصل، ضعف و آرتریت کمک می کند.

 

فیزیوتراپی از شکستگی مچ دست

تمرینات فیزیوتراپی

یک برنامه فیزیوتراپی شخصی با نوع شکستگی خاص، شدت و پیشرفت بهبودی شما تنظیم می شود. با این حال، برخی از تمرینات عمومی معمولاً در توانبخشی شکستگی مچ دست گنجانده می شوند:

تمرینات غیرفعال دامنه حرکتی (ROM): این تمرینات شامل حرکت آرام مفصل مچ دست توسط فیزیوتراپ یا شخص دیگری است که به مفصل اجازه می دهد تا دامنه حرکتی طبیعی خود را بدون فشار به عضلات یا تاندون ها بازیابی کند.

تمرینات ROM با کمک فعال: این تمرینات شامل حرکت فعالانه مچ دست بیمار با کمک فیزیوتراپیست یا شخص دیگری است و به تدریج با افزایش قدرت، تلاش خود را افزایش می دهد.

تمرینات ROM فعال: این تمرینات شامل حرکت دادن مچ دست بیمار به طور مستقل، به چالش کشیدن قدرت و کنترل او بر روی مفصل است.

تمرینات تقویتی: این تمرینات بر تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف مچ دست، با استفاده از نوارهای مقاومتی، وزنه‌های دستی یا ابزارهای دیگر تمرکز می‌کنند و به تدریج با افزایش قدرت، شدت آن را افزایش می‌دهند.

تمرینات انعطاف پذیری: این تمرینات شامل کشش ماهیچه ها و تاندون های اطراف مچ دست، بهبود خاصیت ارتجاعی و کاهش سفتی آنها می شود.

سایر تکنیک های فیزیوتراپی

الکتروتراپی

روش‌های الکتروتراپی می‌توانند پشتیبانی بیشتری از روند توانبخشی فراهم کنند، از جمله:

اولتراسوند: در این روش از امواج صوتی با فرکانس بالا برای نفوذ به بافت ها، تحریک گردش خون و کاهش درد و التهاب استفاده می شود.

تحریک الکتریکی (ESWT): این جریان های الکتریکی با شدت کم را به عضلات، تاندون ها یا اعصاب می رساند و باعث بهبودی و کاهش درد می شود.

جریان تداخلی (IFC): این دو جریان الکتریکی با فرکانس پایین را ترکیب می کند تا اثر شدیدتر و متمرکزتری ایجاد کند و درد و اسپاسم عضلانی را کاهش دهد.

سرما و گرما درمانی

از یخ و گرما درمانی می توان برای مدیریت درد، تورم و التهاب در طول فرآیند توانبخشی استفاده کرد:

یخ درمانی: استفاده از کمپرس یخ یا ماساژ یخ می تواند به کاهش درد، التهاب و تورم کمک کند، به خصوص در مرحله حاد آسیب.

گرما درمانی: استفاده از کمپرس گرم یا بسته های حرارتی می تواند جریان خون را افزایش دهد، بهبودی را بهبود بخشد و انعطاف پذیری را به ویژه در مراحل تحت حاد و مزمن توانبخشی بهبود بخشد.

نوار چسب: کینزیوتیپینگ، نوعی نوار الاستیک، می تواند برای حمایت ملایم و تشویق الگوهای حرکتی مناسب استفاده شود.