آسیب تاندونهای شانه
آسیب تاندونهای شانه
دسامبر 26, 2023
مگنت تراپی پرتوان
مگنت تراپی پرتوان
دسامبر 30, 2023

فیزیوتراپی پس از جراحی شانه

فیزیوتراپی پس از جراحی شانه

فیزیوتراپی پس از جراحی شانه

فیزیوتراپی پس از جراحی شانه نقش مهمی در روند توانبخشی بعد از این جراحی دارد.

جراحی شانه را می توان برای شرایط مختلفی از جمله پارگی روتاتور کاف، دررفتگی شانه، سندرم گیرافتادگی یا استئوآرتریت انجام داد. نوع جراحی توصیه شده به تشخیص خاص و شدت بیماری بستگی دارد.

برخی از انواع رایج جراحی شانه عبارتند از:

ترمیم روتاتور کاف: این جراحی با هدف اتصال مجدد تاندون پاره شده در شانه در آسیب روتاتور کاف انجام می شود. از طریق جراحی باز یا آرتروسکوپی قابل انجام است.

آرتروسکوپی شانه: این روش کم تهاجمی شامل استفاده از یک دوربین و ابزار کوچک برای تشخیص و ترمیم مشکلات مختلف شانه مانند پارگی روتاتور کاف، پارگی لابرال یا خار استخوان است.

جراحی تعویض شانه: در موارد آرتریت شدید یا آسیب جبران ناپذیر، ممکن است تعویض مفصل شانه برای کاهش درد و بهبود عملکرد توصیه شود.

ترمیم لابروم: جراحی برای ترمیم پارگی لابروم، که غضروفی است که حفره مفصل شانه را احاطه کرده است.

تثبیت شانه: این کار برای رفع دررفتگی های مکرر یا بی ثباتی مفصل شانه انجام می شود. ممکن است شامل ترمیم رباط های آسیب دیده یا سفت کردن کپسول مفصلی باشد.

بازسازی مفصل آکرومیوکلاویکولار (AC): برای آسیب های شدید مفصل AC، جراحی بازسازی ممکن است برای تثبیت مفصل انجام شود.

پس از جراحی شانه، روند بهبودی و توانبخشی، از جمله فیزیوتراپی، برای بازیابی عملکرد، کاهش درد و جلوگیری از عوارض بسیار مهم است. برنامه مراقبت و توانبخشی خاص پس از عمل توسط جراح و نیازهای فردی بیمار تعیین می شود. برای افرادی که تحت عمل جراحی شانه قرار می‌گیرند، بسیار مهم است که دستورالعمل‌های بعد از عمل جراح خود، از جمله محدودیت‌های حرکتی، فعالیت‌ها و پروتکل‌های توانبخشی را برای بهینه‌سازی روند بهبودی، رعایت کنند.

فیزیوتراپی پس از جراحی شانه

برنامه و جدول زمانی خاص برای فیزیوتراپی به نوع جراحی انجام شده، سلامت کلی فرد و دستورالعمل های جراح پس از عمل بستگی دارد. با این حال، یک برنامه فیزیوتراپی معمولی پس از جراحی شانه معمولاً شامل مراحل زیر است:

مرحله ۱: فاز فوری پس از عمل
مدیریت درد: تمرکز اولیه بر مدیریت درد و تورم برای اطمینان از راحتی و بهبود بهبود است.
تمرینات غیرفعال دامنه حرکتی: حرکات ملایمی که توسط فیزیوتراپیست برای جلوگیری از سفتی و حفظ تحرک مفصل انجام می شود.
تمرینات کمکی فعال: بیمار ممکن است برخی از حرکات اولیه بازو را با کمک درمانگر یا با استفاده از قرقره یا گرز شروع کند.

مرحله ۲: مرحله توانبخشی اولیه
دامنه حرکتی فعال تدریجی: با کاهش درد و تورم، بیمار شروع به حرکت فعالانه شانه در محدوده محدودی از حرکت می‌کند.
تمرینات تقویتی: در ابتدا بر روی فعال کردن آرام عضلات اطراف شانه تمرکز داشت و به تدریج به سمت تمرینات مقاومتی پیش رفت.
تمرینات تثبیت کتف: هدف قرار دادن عضلاتی که تیغه شانه را تثبیت می کنند برای بهبود عملکرد کلی شانه.
آموزش حس عمقی: برای بهبود آگاهی حرکتی و ثبات مفصل.

مرحله ۳: فاز توانبخشی متوسط
تقویت پیشرونده: تمرینات مقاومتی شدید برای بازسازی قدرت و استقامت عضلات.
تمرینات تثبیت پویا: شامل فعالیت های کاربردی بیشتر و حرکات ورزشی خاص.
درمان دستی: تکنیک های عملی فیزیوتراپیست برای رفع هرگونه سفتی باقیمانده و بهبود تحرک مفصل.

مرحله ۴: فاز توانبخشی پیشرفته
تمرین عملکردی: تمرینات متناسب برای تقلید از فعالیت های واقعی زندگی و حرکات ورزشی خاص.
بازگشت به فعالیت: به تدریج فعالیت‌ها و ورزش‌های معمولی را با تمرکز بر مکانیک مناسب و پیشگیری از آسیب‌دیدگی مجدداً معرفی کنید.